Wings of Migrants

September 8 – October 13, 2012
Opening September 8, 5 – 7 pm
 
Gluklya – Wings of Migrants
Gluklya, ‘Wings of Migrants’, 2012, still from video
AKINCI proudly announces the first  exhibition of Factory of Found Clothes (FFC) presented  by the Russian artist Gluklya (Natalia Pershina-Yakimanskaya) with the project ‘Wings of Migrants’.

This project by Gluklya is presented at AKINCI as a ‘transparent research’ and focuses on migrants who come to Russia from the former Soviet Union. Migrants are often used as unskilled and low-paid workers, as a rule displaced to the periphery of society. This closure is determined by the deprived and often illegal status of migrants, as well as by the culture and language differences.

The film ‘Wings of Migrants’ which forms part of the show, is a collective collaboration with the “No dance company” in St-Petersburg. It started from the idea to create a long term project: ‘Theatre for migrants’. There is a historical link to the ‘Proletkult theatre’ (1920) of Ezenshtain and Tretyakov, who went to the GAZ factory (Gazovii Zavod) to play theatre. The idea of FFC was to create an encounter with dancers and migrant workers in order to invite them to become part of an utopian situation where they all can exist together in an equal position. The film was realized in one of the oldest factories in St-Petersburg.

The film ‘Wings of Migrants’ was supported by the Institute for Migration and Ethnic Studies, UvA and co-produced with

Dr. Olga Sezneva. Financial support also came from Hugh Scott (Adventures of seeing), free lance curator from the UK and Leyla Akinci, Amsterdam.

Special thanks go to the great artist and feminist, Susan Morlan from the UK, as well as all who participated in the research : No Dance Company, Olga Denisova, Andrei Yakimov from Memorial, Aya Yakimova, Urii Shtopakov ,

Tsaplya Egorova, Angelika Artuh, and others.

On September 27th at 7 pm AKINCI will host a round table discussion focusing on issues connected to the use of aesthetics in exploring and intervening in socio-political realities with:

Gluklya (Natalia Pershina-Yakimanskaya), artist, founding member of FFC and member of Chto Delat?

Olga Sezneva, Assistant Professor of Sociology and Co-director of IMES, UvA
Mieke Bal, Professor of Theory of Literature and a founding director of the Amsterdam School for Cultural Analysis (ASCA)
Firuza Melville, Academic Associate, Head of the Shahnama Centre, Pembroke College at Cambridge University

Gluklya (Natalia Pershina Yakimanskaya) works within two collectives (since 1995 she collaborates with Olga Eorova (Tsaplya) in ‘The Factory of Found Clothes’ and since 2003 Gluklya is part of the artist group ‘Chto delat?’) as well as doing her own research, combining performance, environmental works, situationist actions, video, and direct contact.

Glukly’s work has been exhibited in Russia and abroad, including the MUMOK, Vienna (2012). the Staatliche Kunsthalle Baden Baden (2011), Shedhalle, Zurich (2011), SMART Project Space, Amsterdam (2011), Museo Reina Sofia, Madrid (2011), Kunsthalle, Vienna (2011), ICA, London (2010), Van Abbemuseum, Eindhoven (2011 & 2009), Thessaloniki Biennale (2009), Museum of Contemporary Art, Kalmar (2008), Botkyrka Konsthall,Stokholm (2007), National Center for Contemporary Art, Moscow (2006), National contemporary art museum Oslo (2005)

 
AKINCI • LIJNBAANSGRACHT 317 • NL–1017 WZ AMSTERDAM • T +31(0)20 638 04 80INFO@AKINCI.NL WWW.AKINCI.NL

Wings of Migrants in Amsterdam – Preparing

‘ManifestAanwezig’ pompt energie in Kasteel Oud-Rekem (recensie) 2012

http://www.kunstinlimburg.be/kunststukken/manifestaanwezig-pompt-energie-kasteel-oud-rekem-recensie

26/07/2012

Wat begon als een pleidooi voor de vrijheid van de kunstenaar, mondt tijdens ‘ManifestAanwezig’ uit in een in vervoering brengend schouwspel met 33 kunstenaars uit alle hoeken van de wereld.

Naar jaarlijkse gewoonte transformeert het desolate Kasteel van Oud-Rekem, ook wel gekend als het mooiste dorp van Vlaanderen vlak bij de Nederlandse grens, in een betoverend oord voor hedendaagse kunst. Met dank aan het enthousiasme, de passie en de inspanningen van vzw Forum Triangulaire, het Euregionaal kunstencentrum van curator Annemie Van Laethem en haar echtgenoot Eric Croux.

Peter Rogiers, 'The Yard', 2011, krachtmeting van twee verstrengelde vogels op de binnenplaats Foto: Jos Coenen
Peter Rogiers, ‘The Yard’, 2011, krachtmeting van twee verstrengelde vogels op de binnenplaats
Foto: Jos Coenen

De titel ‘ManifestAanwezig – Then Today Tomorrow’ dekt vele ladingen. “We zijn al dertig jaar manifest aanwezig in de Limburgse kunstscène”, zegt de gedreven tentoonstellingsmaakster. Ook toen ze een galerie had aan de overkant van de straat, bevolkte ze het kasteel reeds sporadisch met kunst.

Eric Croux voegt daaraan toe dat ‘manifest’ in de breedste zin van het woord wordt opgevat: “Soms zijn de kunstenaars manifest aanwezig in de kunstwereld. Soms wordt een ateliersituatie getoond die werkt als een manifest. Soms is het kunstwerk zelf een manifeste uiting van de tijd en de veranderende maatschappij. En het slaat ook op de manifest onbekende en afwezige kunstenaar.”

Hoezo, de afwezige kunstenaar? “Het is een selectie”, zegt Annemie Van Laethem. “Er zijn nog zoveel kunstenaars die niet in de tentoonstelling zitten.” Anderzijds zijn er deelnemers die vandaag bijna vergeten zijn, volslagen onbekende namen en een overleden psychiatrische patiënt die naamloos blijft. Zijn kleine assemblages zijn teruggevonden tussen het puin in het kasteel, een voormalige psychiatrische instelling.

Gluklya, 'The Worker who cut his Finger as a Strike', 2008 Foto: Jos Coenen
Gluklya, ‘The Worker who cut his Finger as a Strike’, 2008
Foto: Jos Coenen

Kunstenaars als virus

Twee recente aanslagen op de vrijheid van de kunstenaar staken het vuur aan de lont van de tentoonstelling. In 2009 werd een kunstwerk van Toon Tersas wegens de kritische inhoud door de Chinese overheid verwijderd uit ‘A Story of the Image’ in het Shanghai Art Museum, een daad van censuur waar geen ruchtbaarheid aan werd gegeven.
Twee jaar later, op 11 januari 2011, werd het atelier van Ai Weiwei in Shanghai gesloopt, omdat de nodige bouwvergunningen ontbraken. Het was een uitvalsbasis van de Chinese kunstenaar uit Beijing, die nog meer de mond werd gesnoerd toen hij kort daarna in de gevangenis vloog.

Drie stoelen en een video van Ai Weiwei maken deel uit van ‘Fairytale’, het project in de vorige Documenta in Kassel. In de stad van de gebroeders Grimm inviteerde hij 1001 Chinezen en exposeerde evenveel antieke, Chinese stoelen. Op dit ogenblik is hij het meest beroemde modelvoorbeeld van de dissidente kunstenaar, omdat hij in China scherpe vragen stelt over de politieke en maatschappelijke vrijheid. Volgens hem moet de kunstenaar de rol spelen van een virus in de samenleving.

Toon Tersas was een onbekend virus gebleven als Annemie Van Laethem en Eric Croux het werk niet kort voor zijn dood  in 1995 hadden ontdekt. De autodidact uit Mol becommentarieerde de maatschappij in een oeuvre dat naast tekeningen ook een beschilderde jurk omvat. Het M HKA in Antwerpen heeft zich ontfermd over de nalatenschap.

Ilya Kabakov, 'August 20th, 1968', 2000 Bruikleen M HKA, Antwerpen Foto: Jos Coenen
Ilya Kabakov, ‘August 20th, 1968’, 2000, Bruikleen M HKA, Antwerpen, Foto: Jos Coenen

Een andere bruikleen uit de M HKA-museumcollectie is de zaalvullende installatie van Ilya Kabakov, de Russische beeldenbedenker die in Moskou noodgedwongen ondergronds moest werken. ‘August 20th, 1968’ (2000) is niet het meest gemakkelijke werk. Kranten berichtten over de inval van het Russische leger in Praag op die dag, schetsen uit het atelier blikken terug op het leven in de Sovjetunie en in het midden staat een Russisch circus, een verstard marionettentheater waarin alleen de aap driftig cimbalen tegen elkaar slaat. Meer uitleg is te vinden in de publicatie en de organisatoren staan altijd klaar om vragen van de bezoekers te beantwoorden.

Ondergrondse kunst uit Limburg

Op de eeuwenoude muur van de kasteelkelder projecteert Fred Eerdekens zijn splinternieuwe installatie ‘After Dark’, een versplinterd beeld van krassen en strepen waarin de twee woorden leesbaar zijn. De projectie wordt verwekt door een lamp en ronde spiegelstukjes, die minutieus op de vloer zijn geschikt. De magiër uit Hasselt weet de toeschouwer keer op keer te verrassen door betekenissen en associaties tevoorschijn te toveren, op een luchtige en toch diepzinnige manier.

Fred Eerdekens, 'After Dark', 2012 Foto: Jos Coenen
Fred Eerdekens, ‘After Dark’, 2012, Foto: Jos Coenen

In de andere kelder, waar een paar lichtschuwe duiven pootafdrukken achterlaten, huist de Afrikaanse episode in ‘The Cosmopolitan Chicken Project’ van Koen Vanmechelen, een fantastisch kruisingsproject van kippen uit alle landen ter wereld die kakelend opmarcheren naar de kosmopolitische kip. De Limburgse kunstenaar presenteert zijn eerste optreden in Afrika tijdens de biënnale Dak’Art in Senegal in 2010. De kooien bevatten echte en transparante eieren die al dan niet zijn uitgerust met een videoverslag.

Toplocatie met vele denkpistes

Kasteel d’Aspremont-Lynden is een geladen omgeving waar het verleden in de lucht hangt. Het gebouw is in de 16de eeuw opgetrokken door de adellijke familie. Later deed het onder andere dienst als militair hospitaal en krankzinnigengesticht. Nu is het een toplocatie voor tentoonstellingen met zijn vele zalen, kamers en gangen, gedachtegangen en denkpistes.

Kyoko Murase, 'Fruit Tree', 2012 Foto: Jos Coenen
Kyoko Murase, ‘Fruit Tree’, 2012, Foto: Jos Coenen

De broeierige mix van culturen is een lijn die lijkt te vertrekken van het uitwisselingsexperiment van Ai Weiwei in Kassel. Kruisingen van culturen slingeren zich door het werk van Koen Vanmechelen, de fotoreeks ‘Self-Portrait as a Part of Porcelain Export History’ van Ni Haifeng en de schilderijen van de Japanse Kyoko Murase uit Düsseldorf. Een etherisch tafereel met een vrouw in een weelderige vegetatie hangt onder de wondermooie zin ‘Lucht is tastbaarder dan mijn gedachte’, die een patiënt op de muur schreef. Zo wordt de witte figuur in het schilderij nog meer een dolende schim.

Rinus Van de Velde, 'I tried and failed, got stuck somewhere in-between movement and an embarrassing form of catatonia', 2011 Foto: Jos Coenen
Rinus Van de Velde, ‘I tried and failed, got stuck somewhere in-between movement and an embarrassing form of catatonia’, 2011, Foto: Jos Coenen

Een tweede lijn lijkt te vertrekken van Toon Tersas en zijn gebruik van taal. Ze kronkelt door het kasteel naar de installatie van Fred Eerdekens, de meterslange houtskooltekening van de aanstormende Antwerpse kunstenaar Rinus Van de Velde, de flamboyante schilderijen van de Congolese straatschilder Chéri Samba, ingrepen van de jonge Gentse kunstenares Kelly Schacht die het evocatievermogen van de taal ten top drijven. En nog veel meer kunstwerken. Zonder ook maar één ogenblik te vervelen.

Berndhaut Smilde, 'Nimbus D'Aspremont', 2012 Foto: Jos Coenen
Berndhaut Smilde, ‘Nimbus D’Aspremont’, 2012, Foto: Jos Coenen

Boven de trap hangt een foto van het kasteelinterieur, alleen drijft er een wolk in. Berndhaut Smilde, een rijzende ster uit Nederland, heeft geen digitale trukendoos opengetrokken. Met rook en vocht creëerde hij ter plekke regenwolken. Het is een surrealistisch beeld dat niet onverdeeld pessimistisch is, want achter de wolk lijkt de zon door te breken. Zoals de meeste kunstenaars maakt hij zijn opwachting met meerdere werken die zich verspreid over de hele tentoonstelling bevinden.

Prettige guerrillatactieken

Ergens zijn alle deelnemers een beetje ‘protestkunstenaar’, omdat ze koppig hun eigen ding doen. Soms brengen ze een ontregeling teweeg, zoals in de video van de boom die Roderick Hietbrink door een Nederlandse woonkamer trok. Soms morrelen ze aan de regels van de kunst, zoals Leon Vranken die lichtelijk hilarisch de instructies van de televisieschilder Gary Jenkins toepast op de beeldhouwkunst. Soms kijken ze alleen maar toe, zoals Vaast Colson.

Vaast Colson, 'Op Post', 2008 Foto: Jos Coenen
Vaast Colson, ‘Op Post’, 2008, Foto: Jos Coenen

‘Op Post’, een sullig zelfportretje op rollen gekleurde tape, stelt de nu reeds invloedrijke Vlaamse kunstenaar dag en nacht aanwezig. In deze context werpt hij geen kritische, maar een goedkeurende blik op wat er rond hem gebeurt. Meer nog, hij is in zijn nopjes omdat hij het geluidswerk ‘Neighbourhood’s Nap’ van zijn idool en bad boy Martin Kippenberger kan horen. Of slaat mijn fantasie op hol? Inbeelding of niet, het klikt hoe dan ook tussen de kunst en het kasteel!

Christine Vuegen

‘ManifestAanwezig – Then Today Tomorrow’, tot 30 september 2012 in Kasteel Oud-Rekem, za-zo 11-18u, www.forumtri.be

Resistance Strategies. The Strange Never Surrender

This winter an exhibition «Resistance Strategies. The strange don’t surrender» by Gluklya (Natalya Pershinina-Yakimanskaya) took place in the Saint Petersburg branch of the State Center for Contemporary Art. Gluklya answered questions of Aroundart.

Olga Zhitlina: In the manifesto of the FFC (Factory of Found Clothes) you and Tzaplya write about sentimentality, but about a non-Hollywood type of it.  How can an artist re-appropriate feelings from Hollywood?

Gluklya: We just wanted to work with feelings, and that’s all. The statement was actually written while polemicizing with those artists, who are afraid of working with feelings, because everything is like appropriated by this dirty capitalist world. But if we follow this chaste way, it seems like we’ll fall into hermeticity. Let’s choose our own language (and aesthetics is a language), and let people learn this new language! And at this point I have a question: “How will they actually learn it”? Maybe, we should still leave some codes that will allow people to recognize themselves if they conceive a wish to share the artist’s convictions? Continue reading “Resistance Strategies. The Strange Never Surrender”

Pensioner’s Resistance

Performative Action with the veterans of the choir “Singing Hearts”, St-Petersburg ,2012.

Protest against false election of Vladimir Putin, 2012 St-Petersburg

THE SNAKE OF THE MULTICULTURALISM / 2012

sdc15964c
The sketch for the up-going performance with migrants from Tadgikistan and artists community in St-Petersburg.I am playing with the forms ,trying to find the perfect image for the performance . The snake mean the ambivalence of the any political idea ,which usually brings people a lot of problems .The idea of multiculturalism sounds very good ,but probably faced with the reality became less attractive .

REQUIEM PYRAMID /2012

sdc15966c
The sketch for the performance “Migrants and Dancers Unite “. Continuation  of my research about migrants Diasporas in St-Petersburg . The drawing was inspired by the migrants death statistic . The statistic shows unbelievable  facts of brutal violation and murders toward migrants . The example of such statistics you can find in the document in attachment . In the drawing you can see the one part of the statistic (right corner down)
Kuziboev Hikamatullo Usmanovich
14.01.1976      Dushanbe    01.03.2011    Cause of death: whole-body cold exposure